Pazerność, jak bluszcz razem z wiekiem w twym ciele rozrasta

oplata ci serce i rozum, już w sidłach jej trwasz

nienawiść do innych i zazdrość ci oczy przesłania

a ogrom twych potrzeb to wielka studnia bez dna



Wilczy apetyt dziś masz

mym kosztem bawisz się

niewinną przy tym masz twarz

zatrutą w żyłach krew

zwinnie kryjesz swój fałsz

lecz we mnie budzi wstręt

tak dwulicowy ktoś



Rozchwiana wewnętrznie swym chłodem zewnętrznym odstraszasz

a grzechy jak silny narkotyk nie dają ci spać

uśpiony zbudź rozum, wytężaj swe siły i błagaj

by ktoś podał rękę, otworzył ci oczy na prawdy świat



Wilczy apetyt dziś masz

mym kosztem bawisz się

niewinną przy tym masz twarz

zatrutą w żyłach krew

zwinnie kryjesz swój fałsz

lecz we mnie budzi wstręt

tak dwulicowy ktoś



Wilczy apetyt dziś masz

zwinnie kryjesz swój fałsz

przy tym niewinną taką masz twarz 





Dziś moją twarz okrywa fałsz
Maskując żal
Takie zdolności dał mi Bóg
Dziś na twój widok mówię same och i ach
By potajemnie wbić Ci nóż ze swoich słów

Zbyt mało wiesz by mnie rozgrzeszać
Zbyt mało wiesz byś znać mnie mógł
Twój wątły umysł ogarnie szał
Zbyt dużo wrażeń na pierwszy raz
I zbyt mało wiesz by mnie rozgrzeszać
Co to dalej będzie ? 
Dziś moją twarz okrywa fałsz
Maskując żal
Znów na twój widok gnę się w pół, aż boli brzuch
Dziś na 100 pytań swych odpowiedź jedną znasz
Że prawda o mnie niesie ból tylko ból 

Zbyt mało wiesz... 
Życie ze mną to przejażdżka do piekła
Kochanie mnie to pewny ból
Twój wątły umysł ogarnie szał
Zbyt dużo wrażeń na pierwszy raz
Zbyt mało wiesz by mnie rozgrzeszać
Więc jeśli chcesz mi pomóc
To daj mi święty spokój
To daj mi święty spokój, już przestań
Nie zmienisz mnie
Nie przełkniesz, że
Nie warto jest
Już zmieniać mnie
Zbyt mało wiesz by mnie rozgrzeszać
Wskrzeszać, zmieniać