Ten nieznajomy ląd
Brzeg, jak niebieska mgła
To mój zgubiony dom
Który znam, dobrze znam
Wiem, że spotkamy się
I już nie będziesz sam
Nie, nie 
Nie zagubię się
Idę tam, w słońca blask
Awantura
O czułości gest
O zazdrości cień
O radości dzień
O dyskretny szept
O miłości sens
O kaprysu śmiech
O powrotu brzeg
Ta miłość nie zostawi mnie
Odnajdzie drogę
Ona wie
Że spotkamy się
Jedna chwila, powitania gest
No i odpływam, gdzie miłość jest


Myśli czarne na codzień mam

albo defekt inny

nie chcę czuć jak stajemy się

wobec siebie zimni

dobrze smakuje kawy łyk

świeży powietrza chłód

w każdy dzień gdy ciebie brak

dotyk twój tak kojący był

teraz już go nie chcę

i wszystkich rzeczy złożonych na

me wątpliwe szczęście

sama przed sobą przyznać chcę

nie zmusza przecież nikt

nie wierzyłam nigdy w nas



Słowa z twych ust, że się starasz jak nikt

korowody twych kłamstw

nie przesłonią mych prawd

jeśli taką miłość chcesz dać mi

to samotnie spędzę noc



Dziś wiem, że kiedyś znajdę

mych łez serce warte

mam czas by czekać na znak

zły los przytrafił się

i co noc w milczeniu chcę tkwić

by już nie stracić mych szans

by już nie spłoszyć mych szans



Wcale nam tak nie było źle

tak przynajmniej czułeś

jeszcze dziś w osłupieniu trwasz

jeszcze brak ci tchu - wiem

samotność ciężka staje się

nie starcza czasem sił

w każdy dzień, gdy kogoś brak



Bełkot z twych ust, że się starasz jak nikt

korowody twych kłamstw

nie przesłonią mych prawd

jeśli taką miłość chcesz dać mi

to samotnie spędzę noc



Dziś wiem, że kiedyś znajdę

mych łez serce warte

mam czas by czekać na znak

zły los przytrafił się

i co noc w milczeniu chcę tkwić

by już nie stracić mych szans

by już nie spłoszyć mych szans



Niepotrzebni już sobie tak

wsłuchujemy się w noc

zagubiony rytm naszych ciał

stracił już moc

stracił już swój dawny czar