Ten nieznajomy ląd
Brzeg, jak niebieska mgła
To mój zgubiony dom
Który znam, dobrze znam
Wiem, że spotkamy się
I już nie będziesz sam
Nie, nie 
Nie zagubię się
Idę tam, w słońca blask
Awantura
O czułości gest
O zazdrości cień
O radości dzień
O dyskretny szept
O miłości sens
O kaprysu śmiech
O powrotu brzeg
Ta miłość nie zostawi mnie
Odnajdzie drogę
Ona wie
Że spotkamy się
Jedna chwila, powitania gest
No i odpływam, gdzie miłość jest


Pazerność, jak bluszcz razem z wiekiem w twym ciele rozrasta

oplata ci serce i rozum, już w sidłach jej trwasz

nienawiść do innych i zazdrość ci oczy przesłania

a ogrom twych potrzeb to wielka studnia bez dna



Wilczy apetyt dziś masz

mym kosztem bawisz się

niewinną przy tym masz twarz

zatrutą w żyłach krew

zwinnie kryjesz swój fałsz

lecz we mnie budzi wstręt

tak dwulicowy ktoś



Rozchwiana wewnętrznie swym chłodem zewnętrznym odstraszasz

a grzechy jak silny narkotyk nie dają ci spać

uśpiony zbudź rozum, wytężaj swe siły i błagaj

by ktoś podał rękę, otworzył ci oczy na prawdy świat



Wilczy apetyt dziś masz

mym kosztem bawisz się

niewinną przy tym masz twarz

zatrutą w żyłach krew

zwinnie kryjesz swój fałsz

lecz we mnie budzi wstręt

tak dwulicowy ktoś



Wilczy apetyt dziś masz

zwinnie kryjesz swój fałsz

przy tym niewinną taką masz twarz