Nasyć mnie złudzeniami znów

powiedz, że jak nikt mnie kochasz

tak jak ja trzeba martwym być

nie czuć nic gdy jej ust dotykasz

ile mogę znieść tłumiąc przykrość

wciąż udając, że tylko gram



Dziś świat otępiały

karmić chce nas złem

nikt z nas doskonały nie jest

szkoda twych łez



Daj mi czas, zebrać siły chcę

naucz jak bez twych rąk zasypiać

jeśli zdołam cię raz zatrzymać

wiem, że nikt nie rozdzieli nas



dziś świat otępiały

karmić chce nas złem

nikt z nas doskonały nie jest

szkoda twych łez

mów mi, że zostaniesz

pomóż przetrwać dzień

gdy świat otępiały

zechce znów zranić mnie



nagle budzi się we mnie miłość

czuje w sobie jej gorzki smak

każdy nowy dzień koi przeszłość

gdy przed sobą mam twoją twarz



dziś świat otępiały

karmić chce nas złem

nikt z nas doskonały nie jest

szkoda twych łez

mów mi, że zostaniesz

pomóż przetrwać dzień

gdy świat otępiały

zechce znów zranić mnie



jeszcze przyjdzie czas

obok ciebie ja będę

nauczona jak

już nie ranić cię więcej 





Nareszcie są
W końcu do mnie dzisiaj przyszedł
Aniołów krąg, światła blask
Pośród nich ktoś
Kto rozgrzeszy moje winy
Od mych łez czuję że gubię sens
Dawno tonie mój świat
Od twych łez czuję że gubisz sens
Dawno tonie twój świat

Kochasz mnie bo
W każdy dzień staję się lepsza
Pragniesz mych rąk 
I czujesz strach
Czasem tylko ja
Pragnę ciebie w sposób inny
Od mych łez czuję że gubię sens
Dawno to nie mój świat

Żyję raz więc mi pozwól
Być płomieniem
To co ja możesz poczuć
Unieść w górę się i mnie też
Zabrać z głowy twej cały ten niepokój
Właśnie tego chcę tylko tego chcę
I wiem że niepotrzebny jest
Cały ten niepokój, cały lęk

Mam pytań sto
To dlaczego ciągle milczę
Miłość jest ze szkła
Krucha tak
Może to błąd
Pewnie pragniesz całkiem innej
W głębi chcesz takiej mnie
Jakiej już dziś
Nie umiem ci dać

Żyję raz więc...
Masz pytań sto
To dlaczego przy mnie milczysz?