Nareszcie są
W końcu do mnie dzisiaj przyszedł
Aniołów krąg, światła blask
Pośród nich ktoś
Kto rozgrzeszy moje winy
Od mych łez czuję że gubię sens
Dawno tonie mój świat
Od twych łez czuję że gubisz sens
Dawno tonie twój świat
Kochasz mnie bo
W każdy dzień staję się lepsza
Pragniesz mych rąk
I czujesz strach
Czasem tylko ja
Pragnę ciebie w sposób inny
Od mych łez czuję że gubię sens
Dawno to nie mój świat
Żyję raz więc mi pozwól
Być płomieniem
To co ja możesz poczuć
Unieść w górę się i mnie też
Zabrać z głowy twej cały ten niepokój
Właśnie tego chcę tylko tego chcę
I wiem że niepotrzebny jest
Cały ten niepokój, cały lęk
Mam pytań sto
To dlaczego ciągle milczę
Miłość jest ze szkła
Krucha tak
Może to błąd
Pewnie pragniesz całkiem innej
W głębi chcesz takiej mnie
Jakiej już dziś
Nie umiem ci dać
Żyję raz więc...
Masz pytań sto
To dlaczego przy mnie milczysz?
Myśli czarne na codzień mam
albo defekt inny
nie chcę czuć jak stajemy się
wobec siebie zimni
dobrze smakuje kawy łyk
świeży powietrza chłód
w każdy dzień gdy ciebie brak
dotyk twój tak kojący był
teraz już go nie chcę
i wszystkich rzeczy złożonych na
me wątpliwe szczęście
sama przed sobą przyznać chcę
nie zmusza przecież nikt
nie wierzyłam nigdy w nas
Słowa z twych ust, że się starasz jak nikt
korowody twych kłamstw
nie przesłonią mych prawd
jeśli taką miłość chcesz dać mi
to samotnie spędzę noc
Dziś wiem, że kiedyś znajdę
mych łez serce warte
mam czas by czekać na znak
zły los przytrafił się
i co noc w milczeniu chcę tkwić
by już nie stracić mych szans
by już nie spłoszyć mych szans
Wcale nam tak nie było źle
tak przynajmniej czułeś
jeszcze dziś w osłupieniu trwasz
jeszcze brak ci tchu - wiem
samotność ciężka staje się
nie starcza czasem sił
w każdy dzień, gdy kogoś brak
Bełkot z twych ust, że się starasz jak nikt
korowody twych kłamstw
nie przesłonią mych prawd
jeśli taką miłość chcesz dać mi
to samotnie spędzę noc
Dziś wiem, że kiedyś znajdę
mych łez serce warte
mam czas by czekać na znak
zły los przytrafił się
i co noc w milczeniu chcę tkwić
by już nie stracić mych szans
by już nie spłoszyć mych szans
Niepotrzebni już sobie tak
wsłuchujemy się w noc
zagubiony rytm naszych ciał
stracił już moc
stracił już swój dawny czar
Ten nieznajomy ląd
Brzeg, jak niebieska mgła
To mój zgubiony dom
Który znam, dobrze znam
Wiem, że spotkamy się
I już nie będziesz sam
Nie, nie
Nie zagubię się
Idę tam, w słońca blask
Awantura
O czułości gest
O zazdrości cień
O radości dzień
O dyskretny szept
O miłości sens
O kaprysu śmiech
O powrotu brzeg
Ta miłość nie zostawi mnie
Odnajdzie drogę
Ona wie
Że spotkamy się
Jedna chwila, powitania gest
No i odpływam, gdzie miłość jest